Joan edukira
Sabela 🟢 Arina 3 min-ko irakurketa

Korrikalariaren errefluxu gastroesofagikoa

Korrikaren inpaktuek eta ahaleginaren aurreko elikadurak errazten duten azido-gorakada, errea eta erregurgitazioak eragiten dituena.

Definizioa

Korrikalariaren errefluxu gastroesofagikoa (EGE) urdaileko eduki azidoa esofagora igotzea da, korrika egin bitartean edo ondoren. Normalean bularrezur atzeko errearen, ahoko zapore azidoaren edo erregurgitazioen bidez agertzen da.

Fisiologiaren aldetik, errefluxua urdaileko edukia beheko esfinter esofagikotik igarotzea da; esfinter horrek, normalean, balbula baten lana egiten du, azido-gorakadak eragozteko. Hesi hori eraginkortasuna galtzen hasten denean, urdaileko azidoak esofagoaren mukosa narda dezake. Askotan onbera bada ere, fenomeno horrek korrikalariaren errendimendua eta digestio-erosotasuna oztopa ditzake, bereziki saio biziak edo maratoia bezalako lasterketa luzeak egitean.

Anatomia

Beheko esfinter esofagikoa esofagoaren eta urdailaren arteko loturan dagoen muskulu-eraztun bat da. Lasaitu egiten da elikagaiak igarotzen uzteko, eta gero berriz ixten da urdaileko eduki azidoa esofagora igo ez dadin.

Korrikalariarengan, ahaleginari lotutako hainbat tentsiok hesi horren funtzionamendua asalda dezakete: korrikaren inpaktu bertikal errepikatuek sabel barneko presioa handitzen dute, eta pausoan enborra apur bat makurtzeak urdailaren gaineko presioa areagotzen du. Bi mekanismo horiek urdaileko edukia esfinterretik igarotzea errazten dute.

Epidemiologia

Digestio-arazoak, errefluxu gastroesofagikoa barne, nahiko ohikoak dira erresistentzia-kiroletan. Noizean behin korrika egiten dutenei zein kirolari esperientziadunei eragiten diete, eta errazago agertzen dira saio bizietan, irteera luzeetan edo maratoi edo trail motako lasterketetan.

Kausak eta arrisku-faktoreak

Ahaleginari lotutako faktoreak

Korrika egitean, odol-fluxua lanean ari diren muskuluetara bideratzen da; horrek digestioa moteltzen du eta digestio-arazoak erraz ditzake. Inpaktu errepikatuek sabel barneko presioa handitzen dute, eta enborra apur bat aurrera makurtuta edukitzeak urdailaren gaineko presioa areagotzen du.

Elikadurari eta testuinguruari lotutako faktoreak

Zenbait elementuk korrikalarian errefluxua izateko arriskua handitzen dute: saiotik gertuegi egindako otordua, elikagai koipetsuak edo minak, kafea edo edari energetikoak, edari gasdunak, lehiaketako estresa eta entrenamendu bizia. Maratoia edo trail-a bezalako distantzia luzeek digestio-arazo horiek areago ditzakete.

Sintomak

Errefluxua korrika egin bitartean edo ondoren ager daiteke, bularrezur atzeko errearen, eztarrirainoko azido-gorakaden, ahoko zapore azido edo mingotsaren, erregurgitazioen, edo eztularen edo eztarriko narritaduraren bidez. Sintoma horiek askotan saio bizietan, irteera luzeetan edo entrenamendutik gertuegi egindako otordu baten ondoren agertzen dira.

Noiz joan kontsultara?

Medikuarengana joatea gomendatzen da errea maiz agertzen bada, sintomek korrikatik kanpo irauten badute, irensteko zailtasunak badaude edo bularreko min handia agertzen bada. Errefluxu kronikoa susmatzen bada, tratamendu bat edo azterketa osagarriak proposa daitezke.

Tratamendua

1

Otorduaren eta korrikaren arteko tartea egokitu

Oro har, otordu oso baten ondoren 2-3 ordu itxarotea gomendatzen da korrika egin aurretik. Mokadu arin bat jasan daiteke ahaleginaren aurretik ordubete inguru lehenago.

2

Ondo jasaten diren elikagaiak aukeratu

Korrika egin aurretik, hobe da koipe gutxiko elikagaiak, erraz digeritzen diren otorduak eta zati moderatuak lehenestea.

3

Zure elikadura entrenamenduetan probatu

Lehiaketako elikadura-estrategian bezala, korrika egin aurretik jaten diren elikagaiak entrenamenduetan probatu behar dira, ez lehiaketa-egunean lehen aldiz jan.

4

Ahaleginaren intentsitatea egokitu

Saio oso biziek sabeleko presioa areago dezakete eta errefluxua erraztu; arriskuko aldietan intentsitatea egokitzeak sintomak mugatzen lagun dezake.

Prebentzioa

Korrikalariaren errefluxuaren prebentzioa, batez ere, ahaleginaren aurreko otorduen ordutegia eta edukia egokitzean oinarritzen da: otordu arinak, koipe gutxikoak eta entrenamenduetan aurretik probatuak lehenetsi, eta korrika egin aurretik 2-3 orduko tartea errespetatu. Saio baten aurretik kafea, edari gasdunak eta elikagai koipetsuak edo minak mugatzeak ere sintomak izateko arriskua murritz dezake.

Ohiko galderak

Korrika egin al daiteke errefluxu gastroesofagikoarekin?
Bai, baina garrantzitsua da elikadura eta ahaleginaren aurreko otorduen ordutegia egokitzea.
Zer elikagai saihestu behar dira korrika egin aurretik?
Elikagai koipetsuek edo minek, kafeak edo edari gasdunek azido-gorakadak erraz ditzakete.
Ohikoa al da errefluxua korrikalarien artean?
Digestio-arazoak, errefluxua barne, nahiko ohikoak dira erresistentzia-kiroletan.

Gogoratzekoak — Institut Basque du Coureur

Korrikalariaren errefluxu gastroesofagikoa nahiko ohikoa den digestio-arazoa da korrika egitean. Askotan inpaktu errepikatuek, ahaleginaren aurreko elikadurak eta saioaren intentsitateak errazten dute. Otorduen ordutegia egokitzeak eta ondo jasaten diren elikagaiak aukeratzeak, oro har, sintoma horiek mugatzen laguntzen du.

Antzeko patologiak