Korrikalariaren bat-bateko heriotza

Kirolariaren bat-bateko heriotza itxuraz osasuntsu dagoen pertsona batek ahaleginean bertan edo hurrengo orduan izaten duen bat-bateko bihotz-geldialdia da. Korrikan, gehienetan diagnostikatu gabeko azpiko kausa kardiobaskular bati lotuta egoten da.

Oro har, bihotz-arritmia larri batek eragiten du, gehienetan fibrilazio bentrikularrak, eta horrek eragozten dio bihotzari odola eraginkortasunez ponpatzea. Berehalako artatzerik gabe (bihotz-masajea eta desfibrilazioa), segundo gutxitan galtzen da konortea. Korrika egitea osasunerako oso jarduera onuragarria den arren, garrantzitsua da korrikalariek arrisku-faktoreak, abisu-zeinuak eta prebentzio-bideak ezagutzea.

Kirolariaren bat-bateko heriotza bihotzaren sistema elektrikoaren bat-bateko hutsegite baten ondorioa da. Bihotz-arritmia larri batek, gehienetan fibrilazio bentrikularrak, bentrikuluen jarduera elektrikoa desantolatzen du: bihotzak odola gorputzaren gainerako ataletara eraginkortasunez ponpatzeari uzten dio, eta, berehalako artatzerik ezean, segundo gutxitan konortea galtzen da, eta ondoren bihotz- eta zirkulazio-geldialdia gertatzen da.

Kirolari lotutako bat-bateko heriotza oso salbuespenezkoa da: ikerketek urtean 50.000-100.000 kirolariko kasu 1 inguruko intzidentzia kalkulatzen dute. Korrikalarien artean, gehienetan lehiaketetan gertatzen da, ahalegin biziak egitean, bihotz-patologia ezezagun bat duten kirolariengan. Arrisku hori oso txikia izan arren, kasu batzuek hedabideetan izan duten oihartzunaren ondorioz, gai hau bereziki kezkagarria da kirolarientzat.

Kausak kirolariaren adinaren arabera aldatzen dira.

35 urtetik beherako korrikalariengan

Kausak sortzetiko bihotz-anomaliei lotuta egon ohi dira: kardiomiopatia hipertrofikoa, eskuineko bentrikuluaren displasia arritmogenikoa, arteria koronarioen anomaliak edo bihotzeko nahasmendu elektriko hereditarioak. Gaixotasun horiek urte askoan egon daitezke isilik.

35 urtetik gorako korrikalariengan

Kausarik ohikoena gaixotasun koronarioa da: ahalegin biziak bihotzeko arteria bateko plaka ateromatosoa haustea eragin dezake, eta infartua edo arritmia hilgarri bat abiarazi. Arrisku-faktore klasikoak hauek dira: tabakoa, hipertentsioa, kolesterol altua, diabetesa eta familiako aurrekari kardiobaskularrak.

Ahaleginean zehar larriagotzen duten faktoreak

Zenbait egoerak estres kardiobaskularra handitzen dute korrika egitean: ahalegin oso bizia edo lehiaketa, deshidratazio handia, bero handia, berriki izandako infekzio birikoa, neke handia, estimulatzaileen kontsumoa. Gaixotasun baten ondoren kirolera azkarregi itzultzeak ere bihotz-arriskua handitu dezake.

Zenbait sintomak medikuarengana joatera bultzatu behar zaituzte entrenatzen jarraitu aurretik: bularreko mina ahaleginean, ohiz kanpoko arnasestua, ondoeza edo zorabioa kirola egitean, palpitazio nabarmenak edo konortearen galera, laburra izanik ere. Korrika saio batean izandako ondoeza beti hartu behar da serio.

Egin mediku-azterketa bat

Kirolariei aldizkako mediku-azterketa egitea gomendatzen zaie, batez ere kirol-jarduera bati berriro ekin aurretik, 35 urtetik aurrera edo familian bihotz-aurrekariak badaude (azterketa klinikoa, elektrokardiograma, ahalegin-proba beharrezkoa bada).

Egokitu entrenamendua

Entrenamendu-karga pixkanaka handitzeak tentsio kardiobaskularrak murrizten ditu: handitu distantziak pixkanaka, errespetatu errekuperazio-denborak eta saihestu lehiaketak nekatuta edo gaixo zaudenean.

Gorputzaren seinaleei entzun

Bularreko minak, ondoezak edo palpitazioek beti eraman behar zaituzte ahalegina gelditzera eta medikuarengana joatera.